Святы Юзаф быў цесляром, працоўным чалавекам: «Ці ж гэта не сын цесляра?» (Мц 13, 55). Ён не быў багатым, таму што, калі ён вёў Езуса ў храм для абразання і Марыі для ачышчэння, ён прынёс у ахвяру дзвюх галубоў, што дазвалялася толькі тым, хто не мог дазволіць сабе ягня (Лк 2, 24).
Нягледзячы на сціплую працу і сродкі, паходзіў з каралеўскага роду. Лука і Мацвей абодва адзначаюць яго паходжанне ад Давіда, найвялікшага цара Ізраэля (Мц 1, 1-16 і Лк 3, 23-38). Таксама анёл, які першым гаворыць Юзафу пра Езуса, вітае яго як «сына Давіда» – каралеўскі тытул, які таксама выкарыстоўваўся для Езуса.
Вядома, што Юзаф быў спагадлівым, клапатлівым чалавекам. Калі ён даведаўся, што Марыя цяжарная пасля таго, як яны былі заручаны, ён ведаў, што дзіця не яго, але яшчэ не ведаў, што яна носіць Сына Божага. Ён ведаў, што жанчыну, абвінавачаную ў блудзе, могуць пабіць камянямі да смерці, таму ён вырашыў адправіць яе ціха, каб не падвяргаць яе ганьбе і жорсткасці. Але калі анёл прыйшоў да Юзафа ў сне і сказаў яму: «Юзэфе, сыне Давіда, не бойся прыняць Марыю, жонку тваю, бо зачатае ў Ёй ёсць ад Духа Святога. Яна ж народзіць Сына, а ты дасі Яму імя Езус, бо Ён збавіць народ свой ад грахоў ягоных», ён, абудзіўшыся ад сну, зрабіў, як загадаў яму анёл Пана, і прыняў жонку сваю, і не спазнаў Яе, пакуль Яна не нарадзіла Сына, якому ён даў імя Езус (Мц 1, 19-25).
Калі анёл прыйшоў зноў, каб сказаць яму, што яго сям’я ў небяспецы, ён неадкладна пакінуў усё, што меў, усю сваю сям’ю і сяброў, і адправіўся ў чужую краіну з маладой жонкай і дзіцём. Ён знаходзіўся ў Егіпце без пытанняў, пакуль анёл не сказаў яму, што бяспечна вяртацца (Мц 2, 13-23).
